Slapeloos

Een nachtdier was ze. Na slapeloze uren vol draaiballetten en braltrompetten hield ze de kamer voor gezien. Ze opende het raam. Rumoer kwam van buiten en maakte haar onzeker en bang, maar ze stapte over de rand, aarzelde even en liet zich toen achterovervallen. Wild fladderend in haar val, sneller en sneller tollend richting de glanzende straat zag ze slechts een groene streep neonlicht. Als in een droom bleef ze in rondjes boven de stad zweven. Kyteman hield haar gezelschap met zijn kriebelige trompetgeschal. Het was alsof hij haar billen streelde, ze voelde hoe de dichter haar tegen zich aantrok, zijn verenkleed opstak en haar onder zijn vleugels nam. Ze wilde geborgen zijn, niet eenzaam. Waar ze ook was nam ze een natuurlijke eenzaamheid mee, een afstand van de wereld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s