T-shirt

‘Mag ik jou iets vragen?’
Ze herkent de man als een van die bekende vreemden die dag in dag uit met haar meereizen, sommigen zichtbaarder dan anderen. Na verloop van reistijd voelen ze allemaal een beetje vertrouwd.
Wat zou die nou van me willen, vraagt ze zich af, maar misschien wil hij alleen de weg vragen. Best een knappe man, zie ze als ze dichterbij komt. Zou hij nou speciaal aan míj iets willen vragen?
‘Ja natuurlijk’
‘Kan het zijn dat jij vanmorgen je T-shirt in de trein hebt laten liggen?’
Hoe ze in een vloeiende beweging haar bezwete fietsshirtje uittrok en haastig een frisgewassen truitje over haar hoofd trok, alsof het de normaalste zaak van de wereld was om in een volle treincoupé de kleur van de dag te herkennen in je BH. Ze dacht altijd dat niemand het zag, deze dagelijkse routine.
De tas gaat open en met een triomfantelijk gebaar tovert hij haar zwarte shirtje tevoorschijn. ‘Oooh, gênant dit ahahahah, jaaah dat is mijn shirt!’.
Hij laat een geamuseerd lachje horen. ‘Ik dacht al dat ik iets zag dat niet dagelijks gebeurt’
‘Eh, nou, jawel. Dat doe ik elke dag, maar ik probeer het met zo’n vanzelfsprekendheid te doen dat het niet opvalt. Dat is dus niet gelukt…’
Toen ze wegfietste was ze zich ineens heel erg bewust van de grootte van haar te opvallende mintgroene regenjas die als een supermancape om haar heen wapperde. Thuisgekomen stak ze haar neus in haar shirt. Gelukkig, geen zweetlucht. Rook best lekker fris eigenlijk, was dit wel haar geur, of was die nu vermengd met de zijne? Zou hij eraan geroken hebben? Vast wel. Dat hij was opgestaan van zijn plek om het shirt op te rapen, de moeite had genomen het in zijn tas te doen, wetende dat zij in de terugtrein in dezelfde coupé zou zitten als altijd. En dat ze daar dit keer niet zat, omdat ze later was ingestapt, aan de verkeerde kant van de trein. Dat hij had gewacht bij de uitgang van de fietsenstalling tot ze naar buiten kwam.
Ze was vergeten zijn naam te vragen, maar ze zou hem wel weer ergens tegenkomen. Tot de zomer reisde hij die kant op had hij gezegd, eraan toevoegend ‘maar morgen ben ik met de auto’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s