Zeemeermin

Naakt sta ik hier, ik spreek niet meer,
gespleten is mijn staart. Het dunne wier
kleeft aan mijn borst en messen dansen
onder mijn voeten. Ik druppel na
maar blijf verlangen naar de deining
van het onderzeese bloemenveld.
De stemmen zijn verstomd. Gemurmel.
Ik denk aan mijn verstilde tuin, versteende minnaar.

Nu naar de boot mijn liefste! Vanavond
beneveld door wijn feest ik.

Voordat het cynisme opkomt
gooi ik mijn mes in de golven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s